در سپیدهدم عصر دیجیتال، زمانی که نرمافزارهای پیشرفته طراحی به کمک رایانه (CAD) و الگوریتمهای هوش مصنوعی قادرند پیچیدهترین احجام سهبعدی را تنها با چند کلیک خلق کنند، پرسشی بنیادین در محافل آکادمیک و مهندسی طنینانداز شده است: آیا «هندسه ترسیمی» (Descriptive Geometry) به عنوان یک دانش کلاسیک، بازماندهای از گذشته است که باید به تالار افتخارات تاریخ سپرده شود، یا همچنان ستون فقرات آینده طراحی و مهندسی باقی خواهد ماند؟
